Каханне [Кніга лірыкі]

А мне патрэбны сёння толькі кветкі.

Заместа неба — кірмашовы дах,

прылаўкі, што цяжкія ваганеткі,

i ў кожнага свой асаблівы пах...

Як весела гандлюе цётка рэпай,

a ў сетачцы хлапца, што есць халву,

сумуе па гарачым волжскім стэпе

паголены прыродаю кавун.

Мне ж сум — не сум...

Я сэрцам акрыяла,

a ўспомняцца нядаўняй ласкі ранкі,

ўсплыве радок, што напісаў Купала,

яны, «як сон нязбытай абяцанкі».