* * *


Выбліснуў дзень,— як прыроды адвольнасць,

з яснага неба на пашу зялёную гром...

Упершыню адчуваю бяздомнасць,

маючы светлы памерамі дом.

Трэба куточак маленькі — не пута,

з радасцю трэба, дзе ў лішніх трывога...

Зараз сустрэць бы таго баламута,

што даць мог усё,

ды не даў мне нічога.

Загрузка...