Pamiętnik Narkomanki

22 listopada

Telewizja mnie ściga. To nie urojenie, chcą, bym wystąpiła w programie jako autorka książki. Nie chcę i nie mam sił.

Jesteś, nareszcie jesteś. Tak długo wyczekiwałam, pytałam drzewa i kwiaty, kiedy we mnie zakwitniesz, rozrośniesz się i wypełnisz częścią siebie, nie miażdżąc mnie samej, jedynie dając nowe wytchnienie dla świata.

Jesteś.

Już dobrze, już spokój.

Przebudzenie.