Pamiętnik Narkomanki

10 marca

Sen nie chce mnie zabrać w swoje władanie. Jaka cisza wokoło. Ech, dlaczego nie mogę być z tobą? To pytanie ciśnie się do ust, jak zwierzę przeciska się przez kraty w poszukiwaniu wolności. Kiedy mówię „kocham”, słowo wydaje mi się zbyt małe w porównaniu z tęsknotą, która mnie spala co dzień. Nadal boję się ofiarować Ci ten wiersz.

Wiesz, nie znam smaku tequili. Jak tak można żyć? Nie mogę uprawiać miłości, mogę jedynie kochać opętanie.