Pamiętnik Narkomanki

29 sierpnia

Skończyłam Pamiętnik. To niepojęte. I ja umierałam w tamtym dniu, kiedy poszłam na złoty strzał. Dlaczego tak? Umarłam tamtego dnia bez względu na wyniki akcji reanimacyjnej. Coś się we mnie stało, jestem inna niż wczoraj. Znów inna. Muszę zacząć żyć na własny rachunek, bez zewnętrznej kontroli. Dlaczego tak boli codzienność, istnienie, przemijanie? Samotność nie musi oznaczać pustki.