Pamiętnik Narkomanki

1 lutego

Proszę o wypis. Nikt mnie nie zatrzymuje. A więc już zrezygnowali ze mnie, bo nie chcę ich pomocy. Ciągle spotykam się z bezsilnością tych ludzi. Ja jestem bardziej bezsilna. Znam może jednego ćpuna, który z tego wyszedł.

Po południu jestem już wolna. Wolność, zawsze o niej marzyłam. Wydawało mi się, że jestem wolna, bo robię to, co chcę. Dziecinne marzenia.