Pamiętnik Narkomanki

11 września

Powrót do Nich, z nową tęsknota… Nadal nakładam nowe szaleństwa na każdą świeżą myśl. Nasłuchuję świata z głową położoną na torach.

By zobaczyć swoją przyszłość, trzeba wyzbyć się zła. Jeszcze nie czas na analizę przyczyn. Jeszcze nie czas na wypalanie otwartych ran. Tamto stało się niemym krzykiem, nic teraz nie mogę zrobić z przeszłością, z teraźniejszością pogodzić się trzeba.

Żyję z wygaszonymi lampami w ciemnej uliczce. Z przymusem życia i ciągnięcia spraw, które mogły we mnie nigdy nie zaistnieć. Jak wchłonąć w siebie obce ciało, kiedy szklana kula jest zagrożona żelaznymi kleszczami?