Pamiętnik Narkomanki

16 sierpnia

Chłonę od młodych ludzi zapał, świeżość, siłę dobrego buntu, radość istnienia i smutek egzystencji młodości. Przyglądam się im, by wiedzieć, jak to jest, kiedy ma się szesnaście, dwadzieścia lat na trzeźwo, ze wspaniałą wrażliwością, walką o ideały.

Zabrałam sobie to w tamten czas, dlatego tak blisko teraz jestem z nimi i tak daleko, kiedy spostrzegają mnie jako ich psychologa.