Pamiętnik Narkomanki

15 listopada

Znowu byłam w sądzie. Chodziłam od drzwi do drzwi, ale nie mogłam usiedzieć na żadnej sprawie. W końcu poszłam do chaty. To dziwne, ale ucieszyli się na mój widok. Ktoś jednak cieszy się, że jestem. Nie było ćpania. Pili wino. Napiłam się i słuchaliśmy muzyki. Przyszedł Alfa. Uśmiechnął się i powiedział:

– Wiedziałem, że będziesz nasza, że zostawisz tamtych.

Co on może o mnie wiedzieć? Tyle samo, co ja o nim. A jednak coś nas łączy oprócz ćpania i tych spotkań. Jesteśmy tak samo zagubieni.